مقدمه: پالس اکسی متر یکی از مانیتورینگ های اساسی و استاندارد حین بیهوشی و واحدهای مراقبت های ویژه است که موج نبض (پلتیسموگرام) بیمار را نیز نشان می دهد. در تحقیقی که قبلاً انجام شده است تاثیر تغییر حجم خون بر روی موج نبض بررسی گردیده است و مشخص شده است که با این وسیله می توان درجات حتی خفیف هیپوولمی را در بیمار تشخیص داد. تأثیر درجات مختلف فشار خون بدن وجود هیپوولمی بر روی موج پلتیسموگرام تا بحال مورد تحقیق قرار نگرفته است و این احتمال وجود دارد که خود هیپوتانسیون صرف نظر از هیپوولمی بتواند موجب تغییرات موج پلتیسموگرام شود. در تحقیق حاضر تاثیر درجات هیپوتانسیون ایجاد شده بوسیله داروهای هیپوتانسیو بر روی منحنی پلتیسموگرام پالس اکسی متر بررسی شده است.روشها: 33 بیمار ASA I (Ameriean Soaeity anesehesiology) کاندید جراحی ماستوئیدکتومی تحت مطالعه قرار گرفتند جهت تمامی بیماران هیپوتانسیون کنترله با حداکثر افت فشار خون معادل 50mmHg کمتر از فشار خون شریانی پایه بیمار و حداقل فشار متوسط شریانی حین عمل 60mmHg بوسیله انفوزیون نیتروپروساید سدیم ایجاد شد.سپس در سطوح مختلف فشار خون مختصات موج پلتیسموگرام از قبیل پهنا - ارتفاع- شیب- سطح و غیر و ثبت گردید. سپس ارتباط بین تغییرات فشار خون و تغییرات ایجاد شده در مختصات موج پلتیسموگرام به کمک آنالیز رگرسیون خطی بررسی گردید.نتایج: مختصه Δdown (Ventilatory Systolic Variation) و VSV موج پلتیسموگرام با فشار خون سیستولیک ارتباط معنی دار داشتند سایر مختصات موج پلتیسموگرام با فشار خون ارتباطی نداشت.بحث: در این مقاله تاثیر هیپوتانسیون فارماکولوژیک بر روی مختصات موج پلتیسموگرام بررسی شده است. مانند نتایج مطالعه قبلی که در مورد ایجاد هیپوولمی کنترل شده بود فقط مختصه Δdown و VSV موج پلتیسموگرام با فشار خون سیستولیک در ارتباط بودند. بنابراین نتیجه گیری می شود که در حضور هیپوتانسیون فارماکولوژیک از روی تغییرات موج پلتیسموگرام نمی توان وجود هیپوولمی را تشخیص داد.

زمینه و هدف: یکی از مشکلات عمده بخصوص در اتاقهای عمل و در دستگاههای مانیتورینگ، اندازه گیری تغییرات فشارخون به صورت پیوسته با استفاده از کاف است. زمان گذار پالس (Pulse Transition Time (PTT)) پارامتری وابسته به سیستم قلبی عروقی است و به کمک سیگنال پالس اکسی متری و الکتروکاردیوگراف استخراج می شود و می توان فشارخون را به طور پیوسته از طریق ارتباط خطی با آن اندازه گیری کرد. در این مطالعه، به طراحی روشی پرداخته شد که از طریق آن فشار خون بدون بستن کاف و با استفاده از PTT مانیتور شود.مواد و روش کار: برای 35 نفر در 20 حالت مختلف، ثبت پیوسته موج پالس و سیگنال ECG از طریق دستگاهی که قابلیت ثبت دو سیگنال را دارد، انجام شد. با بستن سنسور پالس نوری روی انگشت سبابه دست چپ و قرار دادن الکترودهای نقره- کلرید نقره بر روی سینه، موج پالس انگشتی و ECG در لید I ثبت شدند. با حذف عوامل ناخواسته موجود در سیگنال ها و آشکارسازی قله سیگنال پالس و موج R در سیگنالECG ، فاصله زمانی PTT محاسبه شده و پارامترهای رابطهPTT  و فشارخون با استفاده از مجموعه داده های جمع آوری شده، تخمین زده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که پارامتر PTT برای تمامی داده ها با ضریب همبستگی 0.95 به فشار سیستولیک و با ضریب همبستگی 0.93 به فشار دیاستولیک وابسته بوده و بر اساس آن فشارخون با صحت و دقت مناسبی پایش شد.نتیجه گیری: اندازه گیری فشارخون بر اساس سیگنالهای الکتروکاردیوگراف و پالس اکسی متر روش غیرتهاجمی جدیدی برای اندازه گیری پیوسته فشارخون در اتاق عمل و در حین بیهوشی است.

پالس اکسی متری یک روش بسیار مهم در نمایش علائم حیاتی محسوب می شود. با توجه به محدودیت استفاده از پالس اکسی متر انتقالی در بافت های با ضخامت زیاد، هدف این پژوهش بر مطالعه و توسعه پالس اکسی مترهای انعکاسی به دلیل نشان دادن سطح اشباع اکسیژن خون (2SaO) در هر ضخامتی متمرکز می باشد. بدین منظور، با در نظر گرفتن مزایای تئوری انتشار فوتون نسبت به تئوری بایر-لامبرت (Beer-Lambert Law) به ارایه یک مدل ریاضی (تحلیلی) جدید توسعه یافته برای بررسی شدت انتشار نور انعکاسی در یک محیط ناهمگن مانند انگشت اشاره دست پرداخته می شود. سپس با استفاده از تحلیل مدل ریاضی به دست آمده، به بهینه سازی فاصله آشکارساز نسبت به منبع انتشار نور در پالس اکسی متر انعکاسی پرداخته می شود به نحوی که میزان دقت با کاهش حساسیت نسبت به تأثیر حرکت بر پراکندگی نور، افزایش یابد. برای راستی آزمایی نتایج به دست آمده از مدل ریاضی، از نتایج شبیه سازی مونت کارلو به عنوان یک روش استاندارد و هم چنین داده های تجربی استفاده شد. این مقایسه نشان دهنده ی انطباق مناسب مدل ریاضی با نتایج مربوط به این دو روش با اختلاف جزیی می-باشد. فاصله بهینه آشکارساز از منبع نور نیز با استفاده از تابع حساسیت برای نور قرمز و مادون قرمز به ترتیب mm 8/2 وmm8/4 به دست آمد. بررسی کلی نتایج بیان گر آن است که می توان ویژگی های انتشار نور را با دقت خوبی از طریق مدل تحلیلی مورد ارزیابی قرار داد.

مقدمه: پالس اکسی متری و مانیتورینگ اشباع اکسیژن موجب بهبود مراقبت های پزشکی شده و نسبت به روش پایش نرخ ضربان قلب جنین برتری دارد، زیرا طی آن امکان بررسی مستقیم وضعیت اکسیژن خون جنین فراهم می شود. همچنین در پالس اکسی متری بازتابی امکان اندازه گیری پیوسته درصد اشباع اکسیژن خون جنین فراهم است. به دلیل حساسیت بالای دستگاه پالس اکسی متر بازتابی نسبت به عمق و اندازه پالس دهی شریانی، کالیبراسیون دستگاه اهمیت ویژه ای دارد. این تحقیق به کمک روش مونت کارلو، برهم کنش نور و بافت را در طول موج های مختلف شبیه سازی کرده و با استفاده از 106 فوتون و 49 آشکارساز انجام گرفته است.روش ها: ابتدا یک مدل 10 لایه با ضخامت های متفاوت که شامل اطلاعات پالس سرخرگ در دو فاز سیستول و دیاستول می باشد، در نظر گرفته شد. در این شبیه سازی ضمن بررسی برهم کنش نور با بافت، جداسازی اطلاعات مادر و جنین صورت گرفت. در ادامه با تعیین طول موج های بهینه اثر شات نویز و نویز الکترونیکی دستگاه ها نیز به مدل اعمال گردید.نتایج و بحث: با توجه به بهترین محل آشکارساز، به روش سعی و خطا طول موج های بهینه، 675 و800 نانومتر به دست آمد. پس از اعمال شات نویز و نویز الکترونیکی به مدل مشاهده گردید که هر کدام از آنها به تنهایی موجب بروز اختلاف زیادی بین درصد اشباع اکسیژن به عنوان ورودی و نتایج می گردد ولی با اعمال هم زمان دو نویز، اختلاف کمتر می شود. درصد اشباع اکسیژن به دست آمده نسبت به اطلاعات ورودی 2% خطا ی انحراف از صفر دارد. نتایج این تحقیق می تواند برای طراحی و کالیبراسیون دستگاه پالس اکسی متر مفید واقع شود.

زمینه و هدف: استفاده از فن آوری پالس اکسی متری برای سنجش اشباع اکسیژن خون در دهه های اخیر چنان گسترش یافته است که از اکسیژن خون به عنوان «علامت حیاتی پنجم» یاد می کنند. با وجود این به نظر می رسد کارکنان گروه های پزشکی آموزش خاصی درباره این فن آوری دریافت نکرده اند. این تحقیق با هدف تعیین میزان آگاهی دستیاران، پرستاران و تکنسین های بیهوشی بخش های مراقبت ویژه کودکان و نوزادان درباره پالس اکسی متری صورت گرفت.روش بررسی: مطالعه حاضر یک پژوهش توصیفی مقطعی است. جامعه مورد مطالعه کلیه پرستاران، دستیاران سال اول تا سوم و تکنسین های بیهوشی شاغل در بخش های مراقبت ویژه نوزادان و کودکان بیمارستان مرکز طبی کودکان را شامل می شود. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای مشتمل بر سه بخش است، بخش اول مشخصات فردی و حرفه ای (وضعیت شغلی، سابقه کار با کودکان، سابقه کار با پالس اکسی متری، وجود آموزش کافی مرتبط با پالس اکسی متری و نوع آموزش)، بخش دوم شامل 18 سوال کوتاه پاسخ برای سنجش آگاهی درباره پالس اکسی متری و بخش سوم شامل چهار سناریوی فرضی برای سنجش تفسیر پاسخ دهندگان از مقادیر پالس اکسی متری و تغییرات آن در بیماران. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون دقیق فیشر) بررسی گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 15 و EPI6 صورت گرفت.یافته ها: تجزیه و تحلیل داده ها نشان می دهد که 77.4% از شرکت کنندگان، آموزشی درباره پالس اکسی متری ندیده اند. 67.9% به درستی می دانستند که پالس اکسی متری چه چیزی را می سنجد، 47.2% نحوه عملکرد پالس اکسی متری را درست تشریح کرده ولی تنها 13.2% میزان مقادیر طبیعی آن را درست مشخص کردند و 26.4% منحنی ارتباط اشباع اکسیژن شریانی و فشار سهمی اکسیژن خون را به طور کاملا صحیح شرح دادند. یافته ها نشان می دهد که اکثریت شرکت کننده ها پاسخ های نادرستی به سوالات مرتبط با آگاهی درباره پالس اکسی متری داده اند. آن ها همچنین اشتباهاتی در تفسیر نتایج پالس اکسی متری برای سناریوهای فرض شده در پرسشنامه داشتند.نتیجه گیری: بر اساس نتایج اکثریت کارکنان درمانی بخش های مراقبت ویژه کودکان و نوزادان دانش اندکی درباره پالس اکسی متری دارند که با توجه به کاربرد وسیع این فن آوری لزوم آموزش رسمی در دانشگاه و دوره های ضمن خدمت برای آشنایی بیشتر حرفه های درمانی با این وسیله مشخص می شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

چکیده زمینه و هدف: تنفس سریع، یکی از تظاهرات کلینیکی مهم بسیاری از بیماری ها در شیرخواران و گاه تنها نشانه بیماری در این گروه سنی است. هدف از این مطالعه، ارزیابی تعداد تنفس به عنوان نشانه هیپوکسی در نوزادان می باشد.روش بررسی: این مطالعـه مشاهــده ای ـ مقطعی بر روی 222 نوزاد بدحال بستــری در بخش مراقبت های ویــــژه نوزادان (Neonatal intensive care unite=NICU) بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) در سال 1383 انجام گرفت. سن، جنس، ترم یا پره ترم بودن و تعداد تنفس بیمار در فرم اطلاعاتی ثبت گردید. تعداد تنفس در یک دقیقه کامل در حالت آرامش نوزاد شمرده شد. سپس درجه اشباع اکسیژن توسط دستگاه پالس اکسی متری بر روی انگشت شست پا یا دست، اندازه گیری و ثبت شد. هیپوکسی، به اشباع اکسیژن کمتر یا مساوی 90% اطلاق شد. تعداد تنفس و اشباع اکسیژن توسط دو مشاهده گر ثابت که از انجام تحقیق آگاه نبودند، به طور جداگانه ثبت می شد. با استفاده از T Test، مفید بودن تعداد تنفس به عنوان نشانه هیپوکسی، مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: هیپوکسی (اشباع اکسیژن کمتر یا مساوی 90%) در 100 نوزاد (45%) دیده شد. تعداد تنفس و اشباع اکسیژن شریانی، همراهی منفی با هم داشتند. تعداد تنفس 69-60 بار در دقیقه به ترتیب با حساسیت، ویژگی و ارزش اخباری مثبت و منفی 82.6%، 86.4%، 55.8% و 96% پیشگویی کننده هیپوکسی بود. نتیجه گیری: نتایج مطالعه موجود نشان می دهد که تعداد تنفس بیش از 60 بار در دقیقه پیشگویی کننده مطمئنی جهت هیپوکسی نوزادانی است که با هر نشانه ای از بیماری حاد به اورژانس آورده می شوند.

زمینه و اهداف: نقش پالس اکسیمتری در تشخیص زودرس هیپوکسمی در مطالعات مختلف مورد تاکید قرار گرفته است. پزشکان معالج همواره نگران ماهیت بحرانی و حیاتی مشکلات تنفسی و هیپوکسی در بیماران خود بوده اند. اما در کلینیک، اینکه چه سطحی از هیپوکسمی قابل تحمل باشد معلوم نبوده ولیکن مشخص است که هیپوکسی قابل توجه می تواند در عرض چند دقیقه باعث عوارض جدی شود. در عمل از محل های مختلف برای پالس اکسی متری استفاده می شود، اما در بررسی متون مشابه مطالعه ایکه در اطفال و به طور همزمان از سه پروب در نواحی گوش، دست و پا استفاده شده باشد یافت نشد، بنابراین مطالعه فوق با هدف یافتن مناسب ترین محل پالس اکسی متری در نوزادان و کودکان بالای یک ماه، طراحی و اجرا شد.روش بررسی: در یک مطالعه مقایسه – مقطعی از آذر 83 لغایت آبان 84، صد نوزاد (زیر یکماه) و صد کودک یکماهه و بالاتر از نظر اعتبار پالس اکسی متری در سه اندام لاله گوش، انگشت شست دست و پا در تشخیص هیپوکسمی زیر مطالعه رفتند. نمونه گیری به روش آسان، و خونگیری برای آنالیز گازهای خونی در کسانی به عمل آمد که نیازمند آن بوده و کسی صرفا به دلیل مطالعه در معرض خونگیری غیر ضرور شریانی قرار نگرفت. برای پالس اکسی متری از دستگاه .Novametrix و برای آنالیز گازهای خون شریانی از دستگاه GEM3000 استفاده شد. در این مطالعه spO2 زیر 92% و saO2 کمتر از 90% هیپوکسمی تلقی شد. نتایج حاصل با استفاده از فرمول های اعتبار (حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و منفی) مورد آنالیز، و برای یافتن توافق بالینی spo2 با sao2 از kappa test استفاده شد.یافته ها: در کودکان میانگین spo2 در گوش، دست و پا به ترتیب 3.1 ± 95.9و3.32 ± 93.7 و 5.4 ± 92.6 و Bias در اندام های فوق به ترتیب 3.71± 0.02 و 3.43 ±0.82- و3.18 ± 1.94- را نشان داد. در همین حال در نوزادان میانگین spO2 در گوش، دست و پا به ترتیب 2.2 ± 96.8 و 3.2 ±95.4 و 2.4± 94.8 و در عین حال Bias در اندام های فوق نیز به ترتیب3.42± 1.53 و 3.84 ± 0.22 و 3.9 ± 0.45- را نشان میدهد. ارزش اخباری منفی spO2 در گوش و انگشت شست دست و پا در کودکان بالای یک ماه به ترتیب به اعداد 97% و 98% و 93% و در نوزادان بر 93.5% و 93.6% و 90% دلالت می کنند. هم در کودکان و هم در نوزادان گوش بالاترین (69.7% و 54%) و پا کمترین(56.5% و 28%)توافق بالینی را نشان می دهند.نتیجه گیری: پالس اکسیمتری در تشخیص زودرس هیپوکسمی نقش اساسی داشته و هیپوکسی قابل توجه در عرض چند دقیقه عوارض جدی ایجاد می کند. این مطالعه نشان میدهد که پالس اکسیمتری پا هم درنوزادان و هم در کودکان یکماهه و بالاتر، از حد توافق بالینی پایین تر برخوردار بوده و در عین حال گوش و دست از ارزش اخباری منفی بهتری برخوردارند، بدین معنی که بین 93.5% تا 98% افرادی که SpO2 مساوی یا بیشتر از 92% دارند دارای SaO2 مساوی یا بیش از 90% بوده و دچار هیپوکسمی نمی باشند.

مقدمه: در سال های اخیر، برونکوسکوپی فیبراپتیک به عنوان روش تشخیصی و هم درمانی کاربرد وسیعی پیدا کرده است. از عوارض شایع و مهم آن هیپوکسمی است. این مطالعه با هدف بررسی تغییرات اشباع اکسیژن شریانی در حین برونکوسکوپی انجام شده است.روش کار: این مطالعه به صورت توصیفی در سال های 81-1380 در بیمارستان امام خمینی تهران انجام شده است. 188 نفر از مراجعه کنندگان به بخش برونکوسکوپی که به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب شده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. کلیه این بیماران تحت برونکوسکوپی فیبراپتیک و مونیتورینگ پالس اکسی متری همزمان در انشعابات مختلف راه های هوایی و هنگام انجام شستشوی برونکوآلوئولر و بیوپسی قرار گرفتند اطلاعات جمع آوری شده در پرسشنامه ثبت شد و با استفاده از نرم افزاری SPSS 11.5 و آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی پردازش گردید.نتایج: از 188 بیمار 106 نفر مرد و 82 نفر زن بوده اند. متوسط سنی بیماران 52.2±17.8 سال بوده است. همه بیماران قبل از شروع برونکوسکوپی، درصد اشباع اکسیژن شریانی بالاتر از 92% داشته اند. کاهش اکسیژن شریانی در محل کارینا، هنگام انجام شستشوی برونکوآلوئولر و بیوپسی معنی دار بود. حداقل 88% و حداکثر 92% بود و پایین افتادن اشباع اکسیژن شریانی در زنان کمتر از مردان است و با افزایش سن، پایین بودن اشباع اکسیژن شریانی تشدید می شود.نتیجه گیری: عارضه شایع برونکوسکوپی فیبراپتیک یعنی هیپوکسمی با توجه به کاربرد وسیع این وسیله تشخیصی و درمانی و اهمیت هیپوکسمی مهم تلقی می شود. از طرفی هیپوکسمی عوارض نامطلوبی دارد. پایین افتادن اشباع اکسیژن شریانی در محل کارینا، هنگام شستشوی برونکوآلوئولر و بیوپسی با اهمیت و معنی دار است. هیپوکسمی در مردان بیش از زنان است با افزایش سن نیز هیپوکسمی تشدید می شود. از این رو با توجه به شیوع بالا و اهمیت هیپوکسمی نیاز به مونیتورینگ پالس اکسی متری همزمان با برونکوسکوپی فیبراپتیک کاملا وجود دارد. 

سابقه و هدف: دوره  مراقبت پس از بی هوشی زمانی پر خطر برای کودکان بیمار است. کنترل غیر تهاجمی گازهای خون از انجام روش های تهاجمی جلوگیری کرده و ضمن کنترل مداوم، صرفه جویی در هزینه ها را نیز به دنبال دارد. این تحقیق به منظور مقایسه درصد اشباع اکسیژن خون شریانی حاصل از پالس اکسی متری و آزمایش گازهای  خون شریانی درکودکان 1 تا 36 ماهه تحت عمل جراحی قلب بستری در بخش مراقبت های ویژه کودکان بیمارستان قلب شهید رجایی در سال 1376 انجام گرفته است. مواد و روش ها: این تحقیق یک مطالعه تحلیلی است که بر روی 50 کودک انجام شد. روش انتخاب نمونه ها نمونه گیری مبتنی بر هدف بوده و پس از 4 ساعت از بدو ورود کودکان یک میلی لیتر خون شریانی برای آزمایش گازهای خون شریانی گرفته و هم زمان مشاهده پالس اکسی ـ متری بر روی آن ها انجام شد. اطلاعات دموگرافیک و مشخصات نمونه ها با اطلاعات حاصل از پرونده، آزمایشات و مشاهده علایم حیاتی بیمار بوده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های میانگین، انحراف معیار، آزمون تی و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها: از 50 کودک مورد بررسی، 57 درصد تحت عمل جراحی قلب بازو 43 درصد تحت عمل جراحی قلب بسته قرار گرفته بودند. 42 درصد کودکان در سنین 12 تا 36 ماه و 6 درصد بین گروه سنی 1 تا 5 ماهه بودند. بین درصد اشباع اکسیژن شریانی حاصل از پالس اکسی متری با درصد اشباع اکسیژن در آزمایش خون شریانی همبستگی قوی وجود داشت ((r=%995. بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد که می توان از پالس اکسی متری به عنوان یک وسیله غیر تهاجمی در مورد اطفال تحت جراحی قلب استفاده کرد. استفاده از فرمول به دست آمده در این تحقیق برای تبدیل درصد اشباع اکسیژن به دست آمده از پالس اکسی متری به درصد اشباع آن در اندازه گیری خون شریانی توصیه می شود.